حکایت های گلستان سعدی: باب هشتم، آداب 84: دروغ گفتن

[ad_1]

دروغ گفتن مانند ضربه کاری و عمیق خنجر می ماند که در عین اینکه تاثیر مخربی دارد اثر آن نیز برای همیشه باقی می ماند. زمانی که برادران یوسف آن دروغ را بر زبان آوردند، اعتبار خود را از دست دادند به گونه ای که دیگر حتی سخنان درست آنان نیز قابل باور نبود. قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسَکُم اَمراً. (1)

یکی را که عادت بُوَد راستی

خطایی رود، در گذارند از او

و گر نام‌ور شد به قولِ دروغ

دگر راست باور ندارند از او

1- [یعقوب] گفت [چنین نیست] بلکه نفس شما امرى [نادرست] را براى شما آراسته است.

پینوشت: کتاب آقای «محمد محمدی اشتهاردی»


Post Views:
50

[ad_2]

لینک منبع