با بچه ای که حرف زشت می زند چگونه برخورد کنیم؟!

[ad_1]

فرزند شما به تازگی از الفاظی استفاده می‌کند که چندان مناسب نیست. برای اولین بار که حرف زشتی از دهانش درآمد چه رفتاری با او داشتید؟ در عین متعجب بودن از لحن کودکانه او خنده‌تان گرفت یا تنبیهش کردید؟ گرچه فرزندتان منظوری از بیان الفاظ نامناسب ندارد اما به هر حال هر والدی ترجیح می‌دهد فرزندش مودبانه برخورد کند. اگر نمی‌دانید چطور باید با این موضوع کنار بیایید و به فرزندتان بفهمانید نباید فحش بدهد، توصیه‌های دکتر خوشابی فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوانان را بخوانید.

چرا گاهی بچه‌ها از کلمات نامناسبی استفاده می‌کنند که گاه حتی معنی آن را نمی‌دانند؟

فحش دادن نوعی پرخاشگری کلامی است و در بسیاری از موارد جنبه یادگیری دارد. کودک از والدین یا در مهد و حتی از فیلم‌ها و برنامه‌های کودک الفاظ زشت را می‌آموزد و برای جلب توجه اطرافیان و ابراز خود یا تحریک احساسات دیگران و به خشم آوردنشان و حتی برای لجبازی و شکستن محدودیت‌ها، از آن استفاده می‌کند.

با کودکی که فحش می‌دهد چطور برخورد کنیم؟

این موضوع به سن کودک بستگی دارد. ۲ تا ۳ سالگی سن لجبازی کودکان است و کودک بدون اینکه مفهوم الفاظ را بداند، ممکن است این کلمات را به زبان بیاورد. مواجه تند و قاطعانه یا برعکس تعجب کردن و خندیدن به کودک می‌تواند باعث این رفتار شود. در این سن نادیده گرفتن رفتار بهترین عملکرد است و به تغییر آن کمک می‌کند. این نوع رفتارها در کودکان دوره‌ای است. در سنین نوپایی مدت کوتاهی ممکن است کودک الفاظ نامناسب را استفاده و بعد رفتار دیگری را جایگزین آن کند.

در سنین بالاتر مثل ۶-۵ سالگی چطور؟ والدین چه رفتاری باید داشته باشند؟

در سنین بالاتر کودک متوجه معنی دشنام می‌شود و برای بزرگ نشان دادن خود در مقابل دوستان ممکن است مخصوصا در مدرسه از این کلمات استفاده کند یا آنها را از دوستانش بیاموزد و به خواهر و برادرهایش بگوید. نادیده گرفتن رفتار کودک در این سن کمک کننده نیست و والدین باید نارضایتی خود را اعلام کنند.

وقتی کودک از این الفاظ استفاده می‌کند، اگر والدین از لحن کودکانه فرزندشان خوششان بیاید و به او بخندند یا واکنش خیلی تند نشان دهند این رفتار در کودک تثبیت می‌شود. در این شرایط اقوام درجه یک و حتی دو باید هماهنگ با هم برخورد مناسبی نشان دهند یعنی روشی مشابه والدین را انتخاب کنند. باید به کودک فهماند که این الفاظ نامناسب است و نباید از آنها استفاده کند. اگر با وجود تذکرات رفتار تکرار شد باید از روش‌های تنبیهی استفاده کرد.

منظور از تنبیه چیست؟

منظورم از تنبیه محرومیت است. مثلا والدین وقتی کودک حرفی نامناسب زد، به ازای هر سال سن کودک یک دقیقه او را به اتاق دیگری بفرستند و نیم ساعت بعد از پایان محرومیت به او بی توجهی کنند و نارضایتی خود را اعلام کنند یا اسباب بازی مورد علاقه‌اش را برای چند ساعت از کودک بگیرند و بعد از آن بدون آنکه کودک متوجه شود، به اتاقش بفرستند یا مثلا از بردن کودک به پارک یا جایی که دوست دارد، خودداری کنند.

اگر کودک در محلی عمومی یا در مهمانی حرف نامناسب زد، چطور برخورد کنیم؟

اگر کودک در مهمانی یا در محیط عمومی از الفاظ نامناسب استفاده کرد، باید او را کنار بکشید و بخواهید به این رفتار خود پایان دهد. قبل از مهمانی هم والدین باید از روش‌های تشویقی استفاده کنند و مثلا به کودکشان گوش‌زد کنند اگر از این الفاظ استفاده نکند، به او جایزه می‌دهند. روش‌های تشویقی باید تا حد ممکن کلامی و غیرمادی باشد تا کودک شرطی نشود. لبخند محبت آمیز یا آفرین گفتن یا نهایتا جایزه دادن به کودک کافی است. در صورتی که کودک به این روش توجه نداشت و رفتار خود را تکرار کرد، باید والدین به همراه او محیط را ترک کنند. اگر این رفتار چند بار تکرار شود، کودک متوجه حد و مرز کلامی می‌شود و رفتارهای پرخاشگرانه کلامی خود را کنترل خواهدکرد.

از تشویق و تنبیه برای اصلاح رفتار و کلام نوجوانان هم می‌توان استفاده کرد؟

نه، استفاده از این روش‌ها در سنین پایین موثر است. از ۱۰ سالگی به بعد روش‌های رفتاری جوابگو نیست و باید از روش‌های دیگری استفاده کرد. در سنین بالا باید روی خود کودک کار کرد و برنامه های رفتاردرمانی داشت.

وقتی کودک ناسزا می‌گوید، به او چه بگوییم؟

۱- می‌دانم که از رفتار دوستت (خواهرت یا برادرت) عصبانی هستی اما ناسزاگفتن کار صحیحی نیست.

۲- اگر عصبانی هستی، نفس عمیقی بکش و بدون اینکه از الفاظ نامناسب استفاده کنی به کمک الفاط درست و مناسب مشکلت را بیان کن.

۳- فحش دادن شخصیت تو را خراب می‌کند. اگر می‌خواهی به دوستانت نشان دهی از آنها برتری، باید با آنها موقر و باادب صحبت کنی.


Post Views:
373

[ad_2]

لینک منبع

10 نکته ضروری که باید به کودکان آموزش دهید

[ad_1]

3002018

برخی مسایل هستند که باید حتماً به فرزندان عزیز خود بیاموزید. کودکان آسیب‌پذیر، ساده و ترسو هستند. این وظیفه والدین است آنها را برای رویارویی با برخی مشکلات و بلاها آماده کنند.

1- حرف زدن با غریبه ها

آموزش و هشدار دادن به کودکان در مورد ارتباط با غریبه ها از جمله مواردی است که پدر و مادرها باید آن را جدی بگیرند. باید در این مورد با دقت و تاکید بسیار با فرزندان خود صحبت کنید. البته مراقب باشید این مساله را طوری مطرح نکنید که موجب ترس کودک از غریبه ها بشود. باید به جای ترساندن آنها، اطلاعات مفید که حالت هشدار نیز دارند، به فرزند بدهید.

2- واکنش در برابر بلایای طبیعی

برخی از بلاهای طبیعی به مرور تخریب می کنند و آسیب می رسانند و فرد در برابر آنها فرصت واکنش دارد اما برخی از آنها نیز ناگهانی هستند و نمی توان هیچ کاری انجام داد. وظیفه پدر و مادر این است خودشان با مطالعه و تحقیق و یافتن اطلاعات ارزشمند و البته مفید، فرزندان خود را برای رویارویی با چنین رویدادهایی آماده کنند. فرزندان باید بدانند در مواقع سیل، زلزله، طوفان یا آتش‌سوزی بهترین واکنش برای نجات یافتن چیست.

3- پس از گم شدن چه کنند

پدر و مادر باید به فرزندان خود بیاموزند وقتی گم شدند با صدای بلند نام اصلی شما را صدا کنند یا از مادرها یا افراد دیگری که در نزدیک شان هستند کمک بخواهند. به آنها در مورد امنیت در روزهای معمول زندگی آموزش لازم را بدهید. از هر فرصت مرتبطی استفاده کنید تا به کودکان در مورد حفظ امنیت شان بیاموزید. در مورد احتمال گم شدن با آنها حرف بزنید و نمایش های مشابه برای شان بازی کنید تا آمادگی این مساله را داشته باشند.

4- آموزش مسیریابی

منظور از جهت‌یابی این نیست که فرزند خود را به نجوم‌شناس قهار مبدل کنید که با کمک خورشید و ماه و ستاره ها بتواند راه خودش را بیابد. قرار هم نیست یک جی‌پی‌اس به او بدهید تا راه درست را پیدا کند. آموزش های ابتدایی مسیر و جهت یابی را به او بیاموزید تا شمال و جنوب و شرق و غرب را بتواند تشخیص دهد. در مسیر پارک، پاساژ، فروشگاه و … در مورد جهت و جغرافیا با او حرف بزنید. همین کافی است.

5- آشنایی با محله

باید فرزند خود را با محله ای که در آن زندگی می کنید آشنا کنید. این برای مواقع ضروری بسیار لازم است.

6- نشانی و شماره تلفن

از اینکه فرزند شما نشانی و شماره تلفن خانه را بلد است، مطمئن شوید.

7- کمک های اولیه

مسایل بسیار ابتدایی و ساده کمک های اولیه را به فرزند خود بیاموزید. در مورد مسایلی همچون بریدن یا خراش برداشتن پوست برایش حرف بزنید و بگویید اگر تنها بود و چنین رویدادی برایش رخ داد، چه باید بکند.

8- اطلاعات لازم در مورد آتش‌سوزی

لطفاً خودتان در مورد اقدامات لازم هنگام آتش‌سوزی مطالعه کنید و اطلاعات مفید و ساده و لازم را به فرزندتان نیز منتقل کنید. کودک باید بداند در این مواقع چطور برخورد کند.

9- اطلاعات لازم در مورد محل زندگی دوستان و فامیل

کودک شما باید محل زندگی دوستان یا فامیل نزدیک را بداند تا بتواند در مواقع ضرورت از آنها استفاده کند.

10- دانستن شماره های ضروری

شماره های ضروری همچون پلیس، اورژانس یا آتش نشانی چیزهایی هستند که باید به فرزند خود بیاموزید. دانستن این شماره های ساده برای مواقع ضروری بسیار لازم و واجب است.


Post Views:
279

[ad_2]

لینک منبع