عملی که دل را می میراند!

[ad_1]

0007614004

افراط در مزاح مذموم و در شریعت مقدسه، نهی شده است؛ زیرا باعث سبکی و کم وقاری و موجب سقوط مهابت و حصول خواری می گردد و دل را می میراند و از آخرت غفلت می آورد و بسا باشد که موجب عداوت و دشمنی دوستان، یا سبب آزردن و خجل ساختن مردمان گردد و از این رو در روایات اسلامی پیوسته بدان اشاره شده است.

در این باره حضرت محمد (صَلى الله عَلیه وَ آله) بیان داشته اند: خنده دو قسم است: خنده ایست که خدا آن را دوست دارد و خنده ایست که خدا آن را دشمن دارد، اما خنده اى که خدا آن را دوست دارد، آنست که مرد به روى برادر خویش از شوق دیدار وى لبخند زند اما خنده اى که که خداوند متعال آن را دشمن می دارد آنست که مردی سخن خشن و ناروا (در حق کسی) گوید که بخندد یا عده ای به واسطه آن بخندند و بسبب آن هفتاد پاییز در جهنم سرنگون می گردد، و نیز امام باقر (عَلیه السَلام) فرموده اند: تَبَسُّمُ الرَّجُلِ فی وَجهِ أخیهِ المُؤمِنِ حَسَنَةٌ؛ لبخند آدمى به روى برادر مؤمنش، حسنه است.

همچنین امیرالمومنین على (عَلیه السَلام) می فرمایند:خَیرُ الضِّحکِ التَّبسُّمُ؛ بهترین خنده، تبسّم است، و نیز لقمان (عَلیه السَلام) به فرزند خود فرموده است: یا بُنَیَّ، ایّاکَ وکَثرَةَ الضِّحکِ ؛ فَإِنَّهُ یُمیتُ القَلبَ؛پسرم! از خنده زیاد بپرهیز؛ زیرا دل را مى‏میراند.

منابع:

1- بحارالأنوار، ج 74: 288.

2- غرر الحکم و درر الکلم، حدیث:4964.

3- تفسیر قرطبی، ج 13: 175.

4- نهج الفصاحه، حدیث: 1892.


Post Views:
475

[ad_2]

لینک منبع