این خوراکی ها دوست کبد شماست

[ad_1]

0007613789

در دنیای امروز که غذای فرآوری شده سلامت جسمانی همچون کبد را تحت‌الشعاع قرار داده مواد غذایی همچون سیر، گریپ فروت، چغندر، هویج و غیره می‌توانند به عنوان یاری‌رسان کبد عمل کنند.

امروزه استفاده از غذاهای فرآوری یا سرخ‌ شده بیش از پیش طرفدار پیدا کرده و در این میان، کبد باید حجم عظیمی از پاک‌سازی بدن را انجام دهد اما برای کمک به کبد می‌توان از مواد غذایی یاری‌رسان استفاده کرد.

برخی از این مواد غذایی عبارتند از:

سیر: تنها استفاده از میزان کمی سیر می‌تواند آنزیم های کبدی و ترکیبات پاک‌کننده را برای زدودن سموم به فعالیت بیندازد.

گریپ فروت: به علت غنی بودن از ویتامین سی و آنتی اکسیدان ها، این میوه می‌تواند فرآیندهای پاک‌کننده کبد را افزایش دهد.

چغندر و هویج: هر دوی این ماده‌ها غنی از بتاکاروتن و فلاونوئیدهای گیاهی هستند که می‌توانند عملکردهای کلی کبد را تحریک و بهبود بخشند.

سبزیجات برگ دار سبز: به علت وجود کلروفیل بالا در گیاهانی نظیر کدوی تلخ، سبزی قاصدکی، اسفناج و سبزی خردل، سموم محیطی از جریان خون جمع‌آوری می‌شوند و همچنین تولید و ایجاد صفرا برای جمع‌آوری سموم را افزایش می‌دهند.

آووکادو: این ماده مغذی، بدن را در تولید گلوتاتیون کمک می‌کند که برای کبد به منظور پاک کردن سموم مضر بدن لازم است.

روغن زیتون: این مایع چرب، با ایجاد محیط مبتنی بر چربی سموم بدن را به نوعی مکیده و دفع می‌کند و کبد را از بار سنگین سوم راحت می‌کند.

لیمو: این میوه به سنتز کردن مواد سمی و تبدیل آنها به موادی که به راحتی توسط آب جذب می‌شوند، یاری‌رسان پرنقشی برای کبد محسوب می‌شود.

گردو: با داشتن میزان بالایی از آرژنین اسید آمینه، گلوتاتیون و اسیدهای چرب امگا 3 گردو نقش مهمی در زدودن سموم آمونیاک دارد.

زردچوبه: این ادویه، غذای مورد علاقه کبد است. این ادویه خوش‌رنگ با کمک آنزیم هایی که به طور فعال مواد سرطان‌زای رژیم غذایی را نابود می‌کنند، به عنوان یک سم زدای کبد دوست شناخته می‌شود.


Post Views:
250

[ad_2]

لینک منبع

10 ماده ای که نباید روی پوست گذاشت

[ad_1]

پوست صورت بسیار حساس است و باید به موادی که روی آن می‌گذارید، توجه ویژه‌ای داشته باشید. در غیراینصورت پوستتان دچار آسیب‌‌های غیر قابل جبرانی می‌شود‌‌.

روش‌‌‌های زیادی برای تمیز کردن پوست وجود دارد و در شبکه‌‌های اجتماعی زیاد مطرح می‌شود و دستورالعمل استفاده از آنها دست به دست می‌چرخد‌‌. بسیاری از افراد هم بدون اینکه نظر متخصصان را بپرسند آنها را روی پوستشان امتحان می‌کنند‌‌. بعضی از ترکیباتی که معرفی می‌شوند به اندازه کافی کارایی ندارند و حتی بعضی از آنها بیش از آنکه مفید باشند، مضرند.

در ادامه، به ۱۰ ماده‌ای اشاره می‌کنیم که می‌توانند برای پوست مضر باشند و نباید آنها را به‌طور مستقیم و برای طولانی‌مدت روی پوست امتحان کرد.

خمیر دندان

حتما شما هم توصیه‌‌های مربوط به استفاده از خمیردندان روی بینی برای برداشتن جوش‌های سرسیاه یا از بین بردن آکنه را دیده‌اید‌‌. خمیردندان‌‌‌‌ها حاوی موادی هستند که باعث خشکی پوست می‌شوند‌‌. ممکن است خمیردندان در خشک شدن جوش واقعا موثر باشد، اما پس از استعمال، رطوبت طبیعی پوست نواحی مورد استفاده نیز از بین می‌رود و حتی در برخی مواقع سوختگی شیمیایی پوست را به دنبال دارد و جوشگاه‌هایی روی پوست باقی می‌گذارد که به آسانی قابل‌درمان نیستند‌‌. به جای خمیردندان می‌توان از بنزوییل پراکسید یا روغن درخت چای به صورت موضعی استفاده کرد‌‌.

آب داغ

استفاده از آب یا بخار داغ برای صورت اصلا مناسب نیست زیرا باعث باز شدن منافذ و روزنه‌‌‌های پوست می‌شود و زمینه‌ساز بروز التهاب و عفونت‌‌‌های جدید است‌‌. استفاده از آب ولرم به جای آب جوش هنگام استحمام به‌خصوص در زمستان که پوست تمایل بیشتری به خشکی و خارش دارد، بهتر است‌‌.

لیمو

لیمو ماده‌ای اسیدی است که می‌تواند پوست را تحریک کند و باعث سوزش پوست و در برخی موارد اگزماهای شدید شود‌‌.

پراکسیدهیدروژن (آب اکسیژنه)

یکی از بهترین مواد برای ضدعفونی کردن زخم‌‌‌‌ها پراکسیدهیدروژن است، اما به‌دلیل ماهیت خورندگی آن، هرگز نباید روی پوست استفاده شود زیرا موجب سوختگی یا تاول می‌شود‌‌.

شکر

نمک و شکر رطوبت پوست را جذب می‌کنند و باعث بروز خشکی می‌شوند‌‌. البته از شکر به‌عنوان لایه‌بردار طبیعی در پاها و بقیه قسمت‌‌‌های بدن به جز صورت می‌توان استفاده کرد‌‌، اما مصرف آن به‌عنوان مثال روی لب برای لطیف کردن پوست آن (که در شبکه‌های مجازی توصیه می‌شود) درست نیست‌‌. همچنین از مصرف لوسیون‌‌‌های صورت حاوی شکر نیز باید خودداری کرد‌‌.

جوش شیرین

استفاده از جوش شیرین تنها به‌عنوان لایه‌بردار ایده خوبی نیست‌‌. پوست به صورت طبیعی دارای یک لایه با ماهیت اسیدی است که از چربی پوست حفاظت می‌کند‌‌. اگر ماده قوی قلیایی مانند جوش شیرین به پوست برخورد کند موجب آسیب دائمی به این لایه می‌شود و تعادل اسیدی-قلیایی آن را از بین می‌برد‌‌. در نتیجه این لایه نمی‌تواند مانند قبل رطوبت پوست را حفظ کند و به‌تدریج پوست خشک و ملتهب می‌شود‌‌.

اسپری مو (تافت)

هرگز نباید از اسپری موی سر به‌عنوان تثبیت‌کننده آرایش روی پوست صورت استفاده کرد. این کار نه‌تنها به شدت به پوست آسیب می‌زند، بلکه می‌تواند برای چشم‌‌‌‌ها نیز خطرآفرین باشد و حتی سبب بروز بیماری‌های تنفسی شود‌‌. حتی هنگام استفاده از اسپری مو برای سر نیز باید صورت با حوله یا هر وسیله مناسب دیگری حفاظت شود و چشم‌ها بسته نگه داشته شود‌‌.

وازلین

وازلین برای حفظ رطوبت پوست‌‌‌های بسیار خشک و حساس توصیه می‌شود‌‌. علاوه بر این، پوششی مناسب برای جراحاتی مانند بریدگی‌‌‌‌ها یا جای گزیدگی حشرات است که نباید در معرض هوای آزاد باشند، اما استفاده از آن در طولانی‌مدت مناسب نیست‌‌. گرچه اوایل، هنگام استفاده از وازلین، پوست نرم و لطیف می‌شود، اما به مرور با ایجاد لایه‌‌‌‌‌ای ضخیم روی پوست، باعث حبس چرک‌‌‌‌ها و لک‌‌‌‌ها می‌شود و خشک و لک‌دار شدن پوست را به دنبال دارد‌‌.

الکل طبی

الکل نیز مانند آب اکسیژنه برای ضدعفونی جراحات مناسب است، ولی اگر روی پوست صورت استفاده شود باعث التهاب می‌شود‌‌. هرگز از این ماده نباید روی صورت به‌عنوان تسکین‌دهنده یا ضدعفونی‌کننده استفاده کرد‌‌.

لوسیون بدن

لوسیون بدن مناسب استفاده برای پوست صورت نیست‌‌. برای پوست حساس صورت باید از لوسیونی حاوی مواد ملایم‌تر و با کیفیت بهتر استفاده شود‌‌. فقط از لوسیون‌هایی که مخصوص صورت هستند یا روی آنها قید شده، لوسیون صورت و بدن، می‌توان برای صورت استفاده کرد.


Post Views:
57

[ad_2]

لینک منبع